روی یک طاقچه سنگی

میون دو قاب رنگی

من و تو با هم داره تصویر قشنگی

عکس تو تو قاب خاتم

در حصار خالی از غم

حتی در مرگ تن من

نمیگیره رنگ ماتم

کلاس عشق ما دفتر ندارد،شراب عاشقی ساغر ندارد،بدو گفتم که مجنون تو هستم هنوز آن بیوفا باور ندارد.

اقتدار دل شکسته به اندوهی است که سروده نمیشود.

دلم گرفته از آدمهایی که میگن دوستت دارم ولی معنیشو نمیدونن.از آدمهایی که میخوان ماله اونا باشی اما خودشون ماله تو نیستن.از اونهایی که زیر بارون برات میمیرن و وقتی آفتاب میشه همه چیز یادشون میره.

به من گفتی که دل دریا کن ای دوست،همه دریا از آن ما کن ای دوست،دلم دریا شد و دادم به دستت، مکش دریا به خون پروا کن ای دوست.

حالا بازدوباره بارون میخوره رو تن شیشه،آخه چی کم شده از تو که میخوای بری واسه همیشه؟

وقتی که وفا قصه ی برف به تابستون است و محبت گل نایابست،به چه کسی باید گفت:با تو خوشبخترین انسانم!؟؟

اگه زندگی یک پرتقال در دستت نهاد آن را پوست بکنید و به دنبال دوستی باشید تا با او قسمت کنید.

این مطالب و از یک دفتر خاطرات قدیمی پیدا کردم (البته دفتر متعلق به یک  نفر دیگه ست)

عشق مانند سوپ است:لقمه اول داغ و لقمه های بعدی بتدریج سرد میشود(اسپانیول)

عشق را اگر دنبال کنی از تو فرار خواهد کرد و اگر ازش فرار کنی تعقیبت خواهد کرد(اسکاتلندی)

عشق بسیاری را قهرمان و بسیاری را ابله ساخته است(سوئدی)

عشق و سرفه را نمیتوان پنهان کرد(لانین)

عشق حتی به حیوانات هم رقص یاد میدهد(فرانسوی)

میروم با دید غمناک و چشم اشکبار

میسپارم من تو را بر خالق پروردگار

چشم مخمورت مرا بیمار کرد

چاره ی دردم بکن تو ای ....

از سر ناز و تکبر درگذر

عاشق زار غربت را نگر

یا چو مجنون از غم لیلی بمیر

یا زلیخاوار یوسف را بخر

یا چو پروانه بگرد شمع باش

یا چو لیلی ناله کن شب تا سحر

یا چو جامرجان بگو اندر وفا

یا زمن بشنو دگر نامش مبر